به بهشتها كه نهرهاى آب زير درختان آن روان است وارد مىكند و هركس از فرمان او خوددارى كند خداوند او را عذابى دردناك رساند . تفسير ادبى و عرفانى سوره 48 آيه 0 بِسْمِ اللَّهِ بنام خدا ، بندهء مؤمن چون در حال نزع بسم‌الله بگويد ، سكرات مرگ بر او آسان شود ، و خاك لحد بر او روضهء رضوان شود و در قيامت و رستاخيز رويش چون ماه دو هفته تابان گردد و آتش دوزخ از او گريزان بود . مهتر عالم فرمود : خداوند حكيم در بهشتهاى عدن كوهى آفريده كه به كوه سرور ناميده يعنى كوه شادى كه در نهايت لطافت و غايت ظرافت است ، هركس گام بر آن نهد بر تخت شادى نشيند و همه طرب و خوش‌حالى در آن بيند . در آنجا شارستانى است بنام مدينهء رحمت ، هركس به آن رسيد از زحمت رست و به رحمت پيوست ، در آن شارستان كوشكى است آراسته و پيراسته و نام آن كاخ سلامت است هركه در آن كوشك شد ، آفتاب سلامت بر او تافت و به منزل كرامت شتافت و اندر آن خانه‌ايست كه خداوند آن را بيت جلال نام نهاده ، بدايع قدرت و صنايع فطرت در شكل و نقشهء او بنموده و براى آن هزاران در نهاده و بسم الله را كليد دربهاى آن خانه قرار داده است . چون بندهء مؤمن بسم الله را به اخلاص و صدق به زبان آرد ، درها گشاده شود و از بارگاه الهى ندا آيد كه اين خانه به تو سپرديم و عزّت ابدى و جلال سرمدى شعار روزگار تو كرديم ، اى جوان‌مرد چون اين نام تو را در پذيرفت از عالم مينديش و از افلاس باك مدار ! پيغمبر اكرم ، چون عزت درويشى را در بازار افلاس بديد ، جامهء درويشى درپوشيد و از روى فروتنى بر درگاه خداوند نياز كرد ، از حضرت خطاب آمد كه : اكنون كه خويشتن را به چشم حقارت مىنگرى و نام خود را مسكين مىنهى ، ما بنام تو و جمال و كمال تو جهان بياراستيم و درب خزينه‌هاى غيب بر تو بگشاديم كه : سوره 48 آيه 1 1 - إِنَّا فَتَحْنا لَكَ فَتْحاً مُبِيناً . ابليس رانده‌شدهء درگاه عزّت ما شد ، داد از روزگار او برآورديم و خدمات چندين هزارسالهء او را به باد بىنيازى داديم و داغ خذلان و هجران بر او نهاديم . و فرعون بىعون كه دعوى خدائى كرد ، از نعمت و مملكت و شوكت فروكرديم و به آب كشتيم . قارون كه دارائى خود را به دانش خود پنداشت ، به تيغ قهر سرش برگرفتيم و نگونسار به زمين فروبرديم ! فرشتگان گفتند : ما تو را ستايش مىكنيم ! هزاران از آنان را ما به آتش جلال بسوختيم تا جهانيان بدانند كه جز ما كس را نرسد كه من و ما گويد ، زيرا خداوند مائيم ، خداوندى را سزا و به خدا كارى دانا ، و در ذات يكتا و در صفات بىهمتا ، با عزّت و كبريا ، با عظمت و پربها . سوره 48 آيه 2 2 - لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَ ما تَأَخَّرَ . آيه . ( اى محمّد ) ، ما به حشمت تو و به حرمت تو ، گناه آدم و حوّا را آمرزيديم ، و به دعوت و شفاعت تو گناه امّت را بخشوديم ، گناهكاران همه در پناه تواند ، همهء جهان طفيل جاه تواند ، آفتاب دولت تو بر پيمبران تافت ، تا هركس از شعاع تو بهره يافت . تكريم آدم به سبب جاه تو بود ! رفعت ادريس به سبب شان تو بود ، شرف نوح به طفيل هستى تو بود ، دوستى